აბაშიძე სოსო

ჰა, მიიწურა ეს ტირისკონი
მწუხარ ალაფით,
მწუთხე ბღავილით,
ძმად წოდებულმა
დაჰკარგა გონი
და შუბლს დამადო
სისხლის ყვავილი.
მასაც ჰგონია მიწას გამოხრავს
დაყოფილს ყალბი მოკეთის
წნელით,
მე კი, მე ვიცი საქართველო ხარ,
მან რომ არ იცის, ეს არის
ძნელი.

წყარო: litklubi.ge