0 106

ზამთარი შენს მკერდზე


გაშიშვლდნენ ხეები ზამთრისა ავდარს,
შენი სხეული მაგონდებოდა,
მკერდის თავები,როგორც ფიფქები,
ციდან ცვიოდა და წამსვ დნებოდა.

ყავისფერს ჩუმად ტუჩი ეხება,
ვნება გრძნეულის ხორცამდე ადის,
ვკოცნი და ვთვრები , მისი ფერება
თითქოს წილსა მხდის მე ასულს ცამდის.

იმატებს გრძნობა რომ ვნების ცეცხლი
ახლა იქნება უფრო ძლიერი,
მე კი ლექსს დავწერ და შენსა მკერდზე
ავიღებ მუზას სიტყვით მშიერი.
კომენტარები (0)