0

***(დამელოდე...)


კორჩიოტას საამური სურნელით
გაღვივდება ახლადმყვავი მდელო...
და...მხედარიც გაზაფხულის შემოსვლას,
გააქროლებს უმათრახო ჭრელოს...
დამელოდე,გულის კართან შევხვდებით,
ის მხედარი მე ვიქნები,ჩემო!
კომენტარები (0)