წარმოსახვით მეგობარს

იმის ყურებით დაშრა თვალები, 
გესმის ყურებით?! ნუ უმალები.
ნუ იმალები, მეც მებრალები,
მასზე ფიქრებით, არ დავიღლებით?!

დამწვარი გული კიდევ ძგერს ისე,
ფიქრები მკლავენ. მგონი ვგიჟდები.
ეს ხომ ბედია, რომ არ მეღირსე?!
და რომ ამ გულშიც მუდამ იჯდები?!

შეშლილი ტვინი, არ ვიცი ვინ ვართ.
მშრალი თვალებით დავიკარგებით,
აქამდე არვის შევყვარებივართ 
და ან მას რატომ შევუყვარდებით!
კომენტარები (0)