შუაღამისას

შუაღამისას ჰორიზონტზე, ციმციმი გემის, აჩრდილთა ნაზი და უსიხარულო ვალსით დავთვრები...

გისოსებიდან მთვარე მიყურებს.
განწირული, შეყვარებულის ნამიანი
თვალებით, რომლებმაც არ იციან რა სურთ და მეც არ ვიცი მათთვის ვინა ვარ.

ღრუბელთა გუნდი კი კვლავ განაგრძობს, აუღელვებელ ვალსს...


თბილ სიოს მოაქვს 
სურნელი ვარდის,
თეთრი სინაზით 
გონება თვრება,
დრო აღარ იცდის
საათიც გარბის,
ეს სიმართლეა 
თუ მე სიზმრება?!
კომენტარები (0)