0

.


და დრო დადგება ჩემი გაცურვის,
მე გადმოგყურებ შავი გემიდან,
მახსოვს დამისვი დანა სხეულზე
გადმომივიდა სისხლი ვენიდან.
და ისიც მახსოვს წლები გავიდა,
შენი ჩემდამი ცოტა წყენიდან.
ჩაძირვა თითქოს გარდაუალი,
გემის ღუზების, ჩემი მუზების.
ცაში დახოცვა თეთრი გვრიტრბის,
გემზე დახოცვა მავნე ბუზების.
და დრო მოვიდა კვლავ დაბუჟების!
ქრიან ქარები, არ გვაქვს აფრები,
თითქოს შიშია გემზე იების.
მინდა ვისმინო შენზე ზღაპრები,
მაგრამ დრო არის გამოღვიძების.
ღვინო აღარ მაქვს, აღარც არაყი,
და რომარ ვთვრები რითმი არმოდის,
ამიტომ არ ვარ ამით ამაყი,
თრობის გარეშე ეს არ გამომდის!
და შენი სახე როგორც შავი ზღვა,
(არ დაგავიწყდეს რომ მე გემზე ვარ)
მევლინებოდა როგორც ყვავილი,
როცა არ ვთვრები მგონი შარზე ვარ!

ტატო ბერიაშვილი.
კომენტარები (0)