0

* * *


მზე ჩაესვენა ცეცხლისფერი შორეულ ზღვაში,
გმირობა ყველგან უკვდავების სულის წყაროა,
სიყვარული კი გარდაცვლილი ვარსკვლავთა მარშში,
მიწიდან ცამდე მიასვენებს მარადისობას.


* * *
ვით მგლოვიარე, ვიდექი ხის ძირს,
ჩუმი ფოთლების შრიალს ვისმენდი,
ვხედავდი ჟამის მრავალმხრივ ჭიდილს,
მშველოდა შენი სუნთქვა წილხვედრში. 


* * *
დუმილს აჰყვება ჩასუნთქვის თოვა,
სულეთში ვრცელო უეკლოდ მივლი,
დროთა სილაღეს ზეცით ჩამოჰყვა,
ადამთა მოდგმის ეს მშვიდი ნისლი.
კომენტარები (0)