0

ცავ


მიწას ღრუბლები ეფინა,
გზა-კვალზე რჩება სახელი
და დროს მიჰყვება ღირსება,
გულიდან გადმონადენი.

შენი ბგერების მნახველი,
სხივნი სუნთქვიდან მოდიან,
ჩემს სულში გაჩნდი ნათელი,
თუმც გზა შენამდე შორია.

მიწას სცილდება სიცოცხლე,
არ წყდება სხივთა მოფენა,
ცავ, უკვდავებით მიცოცხლე
პოეტის ქვეყნად მოვლენა.
კომენტარები (0)