დონ!

ფიქრები მიდის, იფანტება
თითქოს დაშალა დრომ,
გზაჯვარედინზე სევდის სვეტები
და როგორ ძლიერ თოვს,

სმენა მარშალო! პატივი მეფეს,
ვნებები?! დონ, შორს!
კოროლიები და ჩუმი ხმები,
ტყის გულში ნახავ ქოხს,

გაეცი სიტყვა, მზის სხივს ესწრაფე
შეხვდები სიცოცხლის გონს,
ინტელექტი და ბახი?!
ეპოქას აბამს ორს!

ლოდინი ჩუმი და მწარე მზერა,
ჰგავს  წუთისოფლის დოღს,
არტისტი დიდი და სათნო ბაღი
აქ გელის ყველა დონ!