Warning: Uninitialized string offset 0 in /var/www/html/poetry.ge/src/views/channel/entry.php on line 11

ხანდახან მგონია, რომ სიცარიელის გარდა არაფერი მაქვს შიგნით. არც სკოლაში ვიყავი განსაკუთრებული არც უნივერსიტეტში ვარ მშვილდი. არაფერი გამომდის და ყველაფერი მინდა, ვითომ მეუბნებიან “არა ნიჭიერი ხარ რა გინდა?”. მაგრამ მე ჰო ვიცი ჩემზე უკეთესნი რომ არიან. მე ჰომ ვიცი რო რეალურად არავის ვაინტერესებ და არავის უნდა ჩემთან რამის დაკავება. ვინაიდან ვარ შემაწუხებელი, ნერვდაძეძგილი, ავადმყოფი. 
არ მინდა ჩემი სიმარტოვის და ჩემი უარყოფითობის რომანტიზაცია. 
მაგრამ. 
ვუყურებ ამ ხალხს, ვუყურებ და ვაკვირდები, რატო მგონიან არასწორები ? რატო მგონია რო არაფერი სწორად აღარ ხდება? ან ვინ ვარ მე რომ გადავწყვიტო? მაგრამ აშკარად რაღაც მგონია საკუთარი თავი. ბავშობაში მეჩვენებოდა რო ძალიან განსაკუთრებული ვიყავი. რო გავიზარდე მივხვდი რო ყველა მასე გრძნობს თავს. ჩემი ემოციების გარდა რამე გამაჩნია?