.


და იფანტება სიტყვები რომელიც ამოდის ღრმულიდან, მიდის სიცარიელეში და იკარგება ისე თითქოს არასოდეს არ ყოფილან. 
ჩემს გარშემო რა ხდება ვერ ვხედავ, არც კი მინდა რომ დავინახო. სადღაც შავში ვარ თან არა
მინდა ამ წამსვე სუნთქვა შევწყვიტო. 
ბოდიში მინდა მოვუხადო ღმერთს ,რონელიც არსებობს ან არა, დაე გაიგოს ვინმემ ჩემი კვვნესები მიხვდეს რა მინდა ოღონდ ჩქარა. რატომ დავკარგე საკუთარი თავი, რით ვერ გავაკეთე ლოგო რომ ვიარო და თან მქონდეს,არ წამიყვანოს ოღრო-ჩოღრო.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი