ვმადლობ მამას


შენია სიტყვები:

დიდხანს ველოდე დაბადებას აპეირონის;
არ მოუჩანდა ზამთარს ბოლო, 
მსგავსი დიდრონის
ყვავილობა მაშინ იწყება,
როცა ცის ველზე ქარებისგან აწმყო იცვლება.

გამოანათა მარადისის თანაზიარმა,
ისე დავიბენ, ძლივს ამკრიფა ჩრდილო-ციალმა,
მსგავსი ნათების არ ვყოფილვარ აქამდე მოწმე,
გახლეჩილიყო ცა და მიწა - ვყუჩობდი როს მე.

ნეტარებისა მოგახსენოთ არ-ვიცი-რა მე,
თითქო ის ღამე 
ყოფილიყო მხსნელი - ვიწამე.

მასალის გამოყენებისთვის, დაუკავშირდით ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი