ტკივილიდან ლოცვამდე


მე აღარ დავწერ, შევეშვი ამ პოეზიის კარგ წყობას,
თავს დავანებებ მოდებით, ჩემი ტკივილის აღმოფხვრას.
აღარ ვარწმუნებ სამყაროს, გრძნობების ღელვის კარგობას,
აღარ ვიღელვებ მე მისთვის, ვინც მე გამწირა საცოდვად.
ლოცვად ვაქციე ყოველი, ტკივილის შიგნით დამწვრობა,
ღმერთს ვუმადლობე წყალობა, ძე ღვთისა კარგად ამყოფა.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი