ეულად ღელვა

წაბლისფერი გამახსენდა, შენი თვალები,
აღაჟღაჟული, რქაწითელას მსგავსი ლოყები,
ალბათ დავთვრები, შენ შემჰყურე, ალბათ დავთვრები,
წავბარბაცდები შენი ტრფობით, წავბარბაცდები...
ამეკიდა პოეზიის სათუთი ვნება,
მომეკიდა შენი ტუჩებიდან
დალეული, მთვრალი სიყვარულის ღელვა...
ოჰ, რა ტკბილი ყოფილა,
ამაოდ გრძნობის ელვა,
რა ცუდად ხდები ძე ღვთისა,
ეულად დარჩენილი ნეტავ...