***

დღე ღამეს მისდევს, მირბიან წლები . . .
ბგერების რიგში ინთება სევდა.
მესმის ხმაური,. ქაოსის ხმები . .
და არ მთავრდება ეს მძვინვარება.
ღამის წყვდიადში გაისმის ექო,
ძაღლების ყეფამ გახვრიტა სივრცე.
ტყვიას ვუმიზნებ საკუთარ ეგოს . . .
ამაოების განცდა არ მტოვებს,
მეტამორფოზა მიხმობს საშველად,..
შორეულ ვარსკვლავს ვხედავ მაშველად.
ისევ მარტო ვარ, როგორც სიკვდილი.
თავისუფლება - მესმის ყვირილი . . .
სარკიდან მიმზერს ღამის პეპელა.
იცის, სინათლე ფრთებს რომ დაუწვამს,..
მაგრამ სიბნელეს არ ეგუება,
ვარსკვლავებისკენ თოკი გაუბამს,.,.,.,
ამაოების განცდა მტანჯველი,..
ეს პეპელაა ჩემი მაშველი . . . . . .