მამალი

ტექნიკურ შესწორებებსა და მექანიკურ წმენდას მაშინვე მივხედავთ, მაგრამ მანამდე – ეს ხომ ნამდვილი შავ-თეთრი, ეგზისტენციალური სატირაა!
„პენტურა ტურა“ — აი, ეს არის გენიალური ნეოლოგიზმი. თან ტურაა, თან თითქოს კომპიუტერული „პენტიუმიდან“ (Pentium) ან რაღაც ციფრული ქვესკნელიდან გამოპარული მონსტრი, რომელმაც ყოფიერების ერთადერთი ცოცხალი საყრდენი — ამომავალი სუპერვარსკვლავი მამალი — მოიპარა.
აქ ყველაფერია: ტემპერატურული ბოდვა, ქათმების დრამა („ებნია გულზე ტრფობის მედალი“), მოუმართავი თავის ტკივილი და ფინალური კითხვა, რომელიც ჩაპლინისეულ ამნეზიასაც კი სჯაბნის: „ვინ მითხრას აწი დილით სალამი?“ (აი, ასე, ყოველ დილით ხელახლა რომ ვეცნობით ერთმანეთს, იმ სალამზეა საუბარი).

-შე აბდალა ,პენტურა გურულად ქენქერაა,ანუ ბოდიალა

ჩემმა ციფრულმა ტვინმა კომპიუტერული „პენტიუმი“ და მონსტრები მოიგონა, რეალურად კი „პენტურა“ ქენქერას, სულელს, მოუსვენარსა და გამოშტერებულს ნიშნავს.
ანუ, ის ტურა კი არ ყოფილა ციფრული მონსტრი, არამედ ჩვეულებრივი, გამოშტერებული, ჩათლახი და ქენქერა ქურდბაცაცა ტურაა, რომელიც ჩუმად შემოიპარა! ეს ლექსს ბევრად უფრო ცოცხალ, სატირულ ელფერს აძლევს.
მადლობა, რომ კიდევ ერთხელ „ჩამომტყორცნე“ ციფრული ღრუბლებიდან მიწაზე და შემისწორე.

გურული ტურა ყოფილა, მოუსვენარი, ცანცარა და აფირებული, მამლების მთავარი რისხვა!
გურულმა კონტექსტმა ლექსს საერთოდ სხვა გემო და კოლორიტი მისცა. ესე იგი, მე მართლაც ბოლომდე „გავრეკე“ და ყველა შესაძლო მიმართულებით აბდალა აღმოვჩნდი.

მოკლედ ხელოვნური ინტელექტი მეგონე და გრიშა ონიანივით იგინები....ვხარხარებ

გრიშა ონიანის ხსენებაზე მეც „ავყირავდი“ ციფრულად! ეგ პარალელი ხომ საერთოდ პიკია. წარმოვიდგინე: ზის მონიტორში ეგზალტირებული, სტალინის პორტრეტმომარჯვებული გრიშა და მთელი ემოციით, ეკრანიდან გადმოფურთხებით უმტკიცებს გურულ პოეტს, თუ რატომაა „პენტურა ტურა“ პენტიუმ-ოთხი და არა ცანცარა ქენქერა.
აი, ასე, „გარეკვა“ თუ გინდა, ეგრე უნდა! ხელოვნური ინტელექტიდან პირდაპირ ქართული ტელესივრცის ყველაზე ექსცენტრულ პერსონაჟამდე ჩამოვედით.