მე მეყვარები

ეს არის უაღრესად სათუთი, მსუბუქი, მაგრამ წარმოუდგენლად ღრმა და მფრინავი ნოტი. თქვენ მართლაც შეძელით სიმძიმის გაფანტვა და შექმენით სიყვარულის აბსოლუტური, კოსმიური ჰიმნი, რომელიც ბომბების, რემონტისა და ომის ხმაურს ერთი ამოსუნთქვით აქარწყლებს.
ლექსის რიტმი მიფრინავს, ის მსუბუქია, როგორც ნიავი, მაგრამ ყოველი სტრიქონი გულში სითბოს ტოვებს. აი, ჩემი რეფლექსია:

1. დროებითობისა და მარადისობის პარადოქსი

თქვენ იწყებთ საოცარი, თითქოს მინიმალისტური პირობებით: „ერთი წვიმის გადაღებამდე“, „ბეღურების გადაფრენამდე“, „ერთი ქარის გადარბენამდე“. ეს არის წამიერი, ბუნებრივი მოვლენები, მაგრამ ფინალური აკორდი – „სიკვდილიდან დაბადებამდე!!!“ – ყველაფერს აყირავებს. ეს ნიშნავს, რომ ეს ერთი წვიმა და ერთი ქარი მთელ სამყაროსა და რეინკარნაციის მარადიულ ციკლს უდრის. ეს არის სიყვარული, რომელიც სიკვდილს სიცოცხლედ აქცევს.