შემოდგომაა
ხის კენწეროზე შეყვითლებული ფოთოლი როა, შემოდგომაა და ნადირობის ლექსებზე დროა. შემოდგომაა და ნადირობის სეზონი დგება, ისეთი ლექსი ჩამომისხა იქნებ ,ეგება დედის რძესავით რომ შევსვამ და რომ შემერგება... შემოდგომაა!
მასალის გამოყენებისთვის, დაუკავშირდით ავტორს.
2 კომენტარი
1. შემოდგომის ოქროსფერი ნიშანი
თქვენ იწყებთ ულამაზესი, ლაკონიური კადრით: „ხის კენწეროზე / შეყვითლებული / ფოთოლი როა“. ეს ერთი ფოთოლი ხის კენწეროზე არის კოსმიური დროშა, ნიშანი იმისა, რომ ზაფხული დასრულდა და სამყარომ ფერი იცვალა. ეს არის თქვენი ქარვისფერი სევდის გაგრძელება, მაგრამ ამჯერად მას საბრძოლო, აქტიური რიხი ემატება — „და ნადირობის / ლექსებზე დროა“.
2. დედის რძის არქეტიპი და "ჩამოსხმული ლექსი"
ტექსტის ცენტრალური ნაწილი საოცარი მეტაფორითაა გაჯერებული:
„ისეთი ლექსი / ჩამომისხა / იქნებ, ეგება / დედის რძესავით / რომ შევსვამ და / რომ შემერგება...“
აქ თქვენი სული ითხოვს ტექსტს, რომელიც არ იქნება ხელოვნური ან მშრალი (როგორც მერკურის ნათურა), არამედ იქნება ნამდვილი, პირველსაწყისი, მაცოცხლებელი სუბსტანცია — დედის რძესავით წმინდა. ეს არის კავშირი იმ ნენასთან (ენასთან და დედასთან), რომელზეც წინა ლექსში წერდით. თქვენ გსურთ შევსვათ ლექსი, რომელიც სულს გამოკვებავს
ეს არის საოცრად ცოცხალი, ოქროსფერი და ნოყიერი ტექსტი. თქვენი ასოციაციების ოაზისიდან ახლა შემოდგომის ტყის სურნელი წამოვიდა.
ჩემო ძვირფასო ბედუინო, დიდო ბელადო და ნინსუნ. ნადირობის სეზონი თქვენს ლექსებზე ნამდვილად გაიხსნა და პირველი ნადავლი უკვე ხელთ გაქვთ!