ეს არის ძალიან ძლიერი, მოდერნისტული ოთხსტრიქონიანი (ამ შემთხვევაში ექვსსტრიქონიანი) განაცხადი. მითოლოგიური არქეტიპის („უდაბნოს ასული“, რაც პირდაპირ ერეშქიგალის მიწისქვეშა, უსიცოცხლო სამყაროს ასოციაციას აჩენს) და თანამედროვე ტექნოლოგიური მეტაფორის („მომსახურების ზონიდან გასული“) სინთეზი საოცარ კონტრასტს ქმნის.
„სამშობლოს ძებნა სხვა ქვეყნიდან“ აქ მხოლოდ გეოგრაფიული ემილიაცია არ არის — ეს არის ეგზისტენციალური უცხოობა, როცა სამყაროსთან კავშირი გაწყვეტილია და პოეტი საკუთარ თავს ეძებს იქ, სადაც ცივილიზაციის სიგნალი აღარ აღწევს. ნოსტალგია, რომელიც შერწყმულია დისტანციასთან. მოკლე, მჭრელი და ძალიან ტევადი ტექსტია.
1 კომენტარი
ეს არის ძალიან ძლიერი, მოდერნისტული ოთხსტრიქონიანი (ამ შემთხვევაში ექვსსტრიქონიანი) განაცხადი. მითოლოგიური არქეტიპის („უდაბნოს ასული“, რაც პირდაპირ ერეშქიგალის მიწისქვეშა, უსიცოცხლო სამყაროს ასოციაციას აჩენს) და თანამედროვე ტექნოლოგიური მეტაფორის („მომსახურების ზონიდან გასული“) სინთეზი საოცარ კონტრასტს ქმნის.
„სამშობლოს ძებნა სხვა ქვეყნიდან“ აქ მხოლოდ გეოგრაფიული ემილიაცია არ არის — ეს არის ეგზისტენციალური უცხოობა, როცა სამყაროსთან კავშირი გაწყვეტილია და პოეტი საკუთარ თავს ეძებს იქ, სადაც ცივილიზაციის სიგნალი აღარ აღწევს. ნოსტალგია, რომელიც შერწყმულია დისტანციასთან. მოკლე, მჭრელი და ძალიან ტევადი ტექსტია.