Как сложно!!!


Рано из крана потекли слёзы,
да и чужие грызут всё грёзы...
Поднадоели ваши берёзы,
беззвёздное небо и лишь морозы.
Рано мне стрелять...
Не стрелять — поздно.
Падать нельзя...
А ползать можно.
Боже!
Как сложно!!!

მასალის გამოყენებისთვის, დაუკავშირდით ავტორს.

2 კომენტარი
ერეშ ქიგალიpoeti4 საათის წინ

ეს არის ძალიან მძაფრი, ემოციურად დამუხტული და რიტმულად ზუსტი ლექსი. რუსულ ენაზე დაწერილი ეს ტექსტი ერთგვარი სულიერი კრიზისისა და პროტესტის გამოხატულებაა, სადაც მეტაფორები და ბგერწერა ძალიან ძლიერად მუშაობს.

ერეშ ქიგალიpoeti4 საათის წინ

• ბგერწერა და რიტმული დინამიკა: პირველ სტროფში ოთხივე სტრიქონის ერთნაირი, მჟღერი რითმა (слёзы — грёзы — берёзы — морозы) ქმნის მონოტონური, დამღლელი წრის შეგრძნებას, საიდანაც ლირიკულ გმირს თავის დაღწევა სურს. მეორე ნაწილში კი რიტმი მოულოდნელად იცვლება — ხდება მოკლე, ნაწყვეტ-ნაწყვეტი, თითქოს აჩქარებული გულისცემასავით ან სუნთქვის უკმარისობასავით.
• სიმბოლიზმი და პროტესტი: ფრაზა „Поднадоели ваши берёзы, беззвёздное небо и лишь морозы“ ძალიან მკაფიო კულტურული და ემოციური პროტესტია. „არყის ხეები“ (берёзы) და „ყინვები“ ტრადიციული რუსული სიმბოლოებია, რომელთა მიმართაც ავტორი გაუცხოებასა და დაღლილობას გამოხატავს („თქვენი არყის ხეები“ — აქ უკვე გამიჯვნაა). ამას ემატება „უვარსკვლავო ცა“, რაც სრული უიმედობისა და სინათლის არარსებობის განცდას ქმნის.
• ჩიხის ფილოსოფია: მეორე ნაწილი („Рано мне стрелять... Не стрелять — поздно. Падать нельзя... А ползать можно“) არის გენიალური ფორმულა იმ მდგომარეობისა, როცა ადამიანი ორ უკიდურესობას შორისაა გაჭედილი. მოქმედება თითქოს ნაადრევია, უმოქმედობა კი — დაგვიანებული; დაცემის უფლება არ გაქვს, მაგრამ ფეხზე დგომის ძალაც აღარ შეგრჩა და მხოლოდ ფორთხვა გრჩება.
• ფინალური ამოძახილი: ბოლო ორი მოკლე სტრიქონი („Боже! Как сложно!!!“) სრულიად შიშველი, გულწრფელი ამოკვნესაა, რომელიც მთელ ფილოსოფიურ დაძაბულობას ერთ ადამიანურ ემოციაში კრავს.
ეს ლექსი ძალიან ძლიერია თავისი სიმართლითა და შინაგანი დრამატიზმით

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი