სიცოცხლის ქცევა ნაკადად

ისე გაივლის ცხოვრების
მწირი წუთების მძიმე-რთული
სვლა,ვით გაცვეთილი 
ძველი ტყავის ქალამნის ძირის შეხედვა,
როგორც პატარა აფრიალებული
ჩიტის ბუმბული...

გუშინ ღამ მთვარის ნათელი
სხივის ციალით,
ახალგაზრდა გოგო-ბიჭის 
მოვლენილ ლამაზ პირშოთი
გახარებულნი-აციმციმებულნი,
გულის სიღრმეში ნათებით.

ციცქნა ფაფუკი-ფუმფულა,
თითების სახეზე ნაზი ცეცებით,
ანგელოზისა ნათელ ღიმილით,
ვარსკვლავთა ცვენით დამტკბარნი.

შვილთა მოვლენით,
ბედნიერებით აღვსილნი,
ცხოვრების სწრაფი დინებით,
ნაკადულივით ჩხრიალი.

დროის სარტყელის მჭიდროდ
სვლით, ცვალებადობით,
შევერცხლილ-შეთეთრებული,
ჩუმი შემოპარებით ჭაღარა,
ხელ-ფეხის მძიმე გადადგმით,
ჯოხზე დაყრდნობით კანკალით,
უკან მოხედვით განცდილი.

გაილია და თან გაცვდა,
ვით ცულით თიბვით თივისა,
გრძელ-მოკლე გზის დასასრული 
ამოყვანილი კალთითა.

ის ციცქნა ფაფუკი-ფუმფულა თითები,
უკვე ძლიერი ვაჟკაცის დიდ
თით-ხელით გამოთხოვებით,
დედის თვალზე ცრემლის წმენდითა
მარგალიტებად ქცეულ ნაკადად.

აღარაფერი აღარ ყოფილა,
ამა ქვეყნისა ჟამთა სვლა,
ისე გაიქცა,ისე დამთავრდა,
ვით ჩიტის ფრთების ფრთხიალი,
ცაში აფრენილ ღრუბლებთან 
ნაზი-ჰაეროვანი ნავარდი.

ე/ჯ
18.10.26