შეუცნობელი

შეუცნობელი ადამიანთა რბო,
შეხედავ,სახესა ჰგავს , მაგრამ 
შედარება აღარ ხერხდება,
მეტად რთულად გასარჩევია.

შენი მომკილით,მოკალათება,
თითქოს და მათი ოფლის ღვრითა
კეთება, მაგრამ შენი სისხლის
მსმელებად შემორაგმულნი,

რით,როგორ,რაღა წაიღონ ამოგაგლიჯონ,
ვალდებულების ჩათვლითა...
ფეხი-ფეხ მაღალა მორთხმულნი,
ყავის სმით გადამთრალები,
ზედაც აღარა მხედავნი,
მხოლოდ მათ დიდ სურვილებისა
ასრულებითა მხცოვანი.

შენ კი უკან არ ხევით, არაფრის მთქმელად,
ნაზი ღიმილ-შემშრალ,მათი დალოცვით.

ამ ქვეყნად მხოლოდ ჩემი ყოფილა,
უფლისგან სულის ჩუქება და
დედის გულს ახლოს ნამღერი ნანა,
მოთმინებებით, გახევებული,
და გზად-ხიდად მიმავალს,
სულთმობძავი გოგლგოთითა,
წყვდიადში წასვლით და იქ დარჩენით
ჩამოსვენებით,არაფრით ფიქრი!
მოუსვენრობა! ამ წუხილების
იქ გაქარვება,არსებობისა
წუთების ხიბლში მტირალსა,
ჩქარი ნებითა,ნელი მითვლემად.