ცუილად გაცვეთილნი
როცა ლექსების წერას გადაწყვეტთ, გახსოვდეთ, ახალ სიცოცხლეს აჩენთ! როგორც დიშლები განძარცვულ მუტლებს აიძულებენ ბავშვების დაყრებს... ყვერი ყენდება თეთრონ თესლებად! ტუჩი ტყავდება ლენჩურ ლექსებად! გინდა შეცვალო სიტყვით სამყარო? ბებერი დიშლის გამონაყარო? ანგელოზური ნაზი სირი გაქვს? ბულბული გალობ?გეყოს ტვინის ტყვნა! ბევრი წვალობდა ეგრე შენსავით, ახლა შემოგვრჩნენ ბრძენნი ყლესავით... ტყუილით ტვინი ტლანქ ტრაკად ტოკავს! უქმი წუხილით ყლე მუტელს მოჰგავს! ყოველი ლექსი არის სიცრუე.... თუ მართალი გსურს პროჭში მიყურე... ცოლებო ცვედნებს ცუილად ცვითავთ! როცა ყოფილ ქმრებს ლექსებში სწირავთ... გაგანაწყენეს მერე რა მოხდა? ლექსად მოჯმული ხახით აღმოგხდათ?! კაცნო კაკანით აკაკის ბაძავთ?! ქათმებო ქებას მგოსნობით ქექავთ? თავს ვის აწონებ ნარცისო ბატო? რა დროს ლექსია შე პიდარასტო?!!!! ტლუ რომანების თხრობა გიხდებათ? გენიტალია ხომ არ გიხმებათ? იქნებ ეს შიში ლექსს გაწერინებთ? დიშლა ჩაუდგათ სიტყვის ინჟინრებს... გონება სცოდავს სიტყვების გათვლით... ყლე ამაყია ფუჩურში გავლით... კრებულებადაც ვეღარ გაყიდეთ! იქნებ ჩაიჯვათ? იქნებ არც ღირდეს? „გენიოსები“ რომლებიც წერდნენ, სინამდვილეში იფხანდნენ ყვერებს... 100 პროცენტით ვინ იცის რამე? მკითხველი მძღნერს სთხოვს, „სიბრძნე მაჭამე“!
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი