აზრის გაქცევა

მწველი ძროხები დღეს მორძეული სარდაფებია,
სადაც მშვენება ცრუ სიყმაწვილის მკვდარ კედლებს ბადებს.
აქ მტვრის ფარდებში ფურისულებიც დაღამდებიან,
ზღვარი წავშალე... ზამთრის ქვაბებით გაჰკივის მთვარე.
ფეხები ხმება ლავრების ლხენით, შხამთა შხეფებად,
წვეთები გველის ლამპიონებად, ველთა მშენებლად.
ბერდება გედი, გველდება ძველი თმენა ტერფებად,
სანდო ვერხვებად ზეცაში მტრედის მოსასვენებლად.
ფლანგვა ვალია, ვაგხანალია — დროის გოლგოთა,
დიდების ბზარი ანემონებად ზვრების ჩოჩქოლთა...
მოსასხამია უხმო სარდაფი მაკედონელთა,
შირვანის შაჰის შარავანდედი შემგროვებელთა.
და გადის ხანი ლერწმის ანბანი სამყაროს გლოვით.
ფერხთით ვიტირე ტკბილმოუბარი ცხოვრების მცველი,
ეჟვნის სიცელქე შვებით ვიმღერე , როს ვედებს ვგრძნობდი,
შვილთა შენდობა შენელებული შამანებს შველის...