სადღაც გათოშილ ხელებს ითბობენ


სადღაც გათოშილ ხელებს ითბობენ, 
სადღაც დაძიძგნეს უმანკო კრავი, 
გახსოვს ვინ იყავ იქამდე სანამ
გითხრეს ვინ უნდა ყოფილიყავი? 


გახსოვს? მთვარესთან დადე პირობა, 
რომ შენ არ გსურდა დემონი შენში
გძულდა ძალიან შენ გულგრილობა
ავი ზრახვები გონების სხვენში. 


გათოშილ ხელებს უკვე არ ითბობ, 
თავად იგემე უმწეო კრავი, 
ადამიანი იყავი მაშინ, 
რომ გითხრეს მხეცი ყოფილიყავი.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი