ვავსებ ფურცლის კიდეებს


როგორც ძველი გრძნეული
დამაქვს შავი რვეული
მე კი გადარეული
ლექსის წერის სურვულით !

თან მაქვს ლურჯი მელანი
უდროო და ვერაგი
რომ მეძინა პერანგში
შენთან ყოფნის წყუევილით !

გზა გამიხსნეს ცხსენებმა
დარდის გადამჭენებმა
და ფიქრებმა შენებმა 
ჩამომართვეს ნიღაბი

ვავსებ ფურცლის კიდეებს
ვეძებ ლამაზ იდეებს
გავიხსენებ იმ დღეებს
შენთან როცა ვიყავი !

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი