ვავსებ ფურცლის კიდეებს
როგორც ძველი გრძნეული დამაქვს შავი რვეული მე კი გადარეული ლექსის წერის სურვულით ! თან მაქვს ლურჯი მელანი უდროო და ვერაგი რომ მეძინა პერანგში შენთან ყოფნის წყუევილით ! გზა გამიხსნეს ცხსენებმა დარდის გადამჭენებმა და ფიქრებმა შენებმა ჩამომართვეს ნიღაბი ვავსებ ფურცლის კიდეებს ვეძებ ლამაზ იდეებს გავიხსენებ იმ დღეებს შენთან როცა ვიყავი !
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი