სონეტი უფალს
მიწა ვიყავი, მიწა გახლავარ, მიწად ვიქცევი, ვერც ანგელოზად და ვერც წმინდანად გადავიქცევი; ერთსა გთხოვ მხოლოდ, უფალო ღმერთო, არ გამიბრაზდე, შენ რომ გიყვარვარ, იმ სიყვარულით მსურს, რომ მიყვარდე! ერთი წამითაც რომ არასოდეს გადამიყვარდე, ჩიტის ბარტყივით ბუდიდან რომ არ გადაგივარდე; ყოველ უჯრედში, გულის ფეთქვაში გგრძნობდე, გხედავდე, რომ შენს გარეშე ამოსუნთქვასაც ვერა ვბედავდე! ეჰ, მაპატიე, ღმერთო, უგუნურს, ბევრი გავბედე, დანაშაულად, გთხოვ, ნუ ჩამითვლი ამ სითავხედეს! დაჭრილი შველი წყაროს მიელტვის, როცა სწყურია; ნატვრაში მაინც მიყვარდე ისე, როგორც მწყურია! ...და თუკი მაინც ჩემი სიტყვები ზღვარს გადადიან, დაე, მიყვარდე, შენს გულს, უტკბილესს, როგორც სწადია!
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)