ხმანნი

გაღმა სამყაროდ ძილად ქცეულ ღრუბლები ჰქრიან,
სევდად მონაბერ მოჩურჩულე ფიქრებს მივყვები...
მთვარის კამარად მონაბერი ღრუბლები ჰქრიან,
მათსა მონაბერ ღრუბლები ჰქრიან ჩრდილად რეულ, ჩრდილთა ღამეში.

მთვარის აჩრდილთა მონაბერი ღრუბლები ჰქრიან,
ღამის მომკლავ შავნი ღამეში!
ფერხულს ცეკვავენ ჩრდილად ქცეულნი მთვარის მკლავებში.
სიცილსა ჰყრიან არემარეს ბნელთა ღამეში.

ეშმაკთ უგდებენ მსხვერპლად ქცეულ სიტყვებს ქარებში!
ქარები ჰქრიან, არემარეს უცოცხლო სულსა,
ბრძანებად ჰყრიან ღრუბლებს მათ სავანეში,
გაღმა სამყაროდ ისმის ხმანნი, მჭმუნვარნი ალლნი

ჩრდილებს მოჰგვრიათ მონაბერი სულები
მკვდარნი.

ღაღადებს ქარი, ღაღადებს ქარი,
ღაღადებს ქარი...
სულთა მონაბერ ჩრდილნი ყრიან სიცილსა
მკვდარნი...


გიორგი სიხარულიძე🖋