შენივე ხილვის ალებით!

როდესაც გარეთ გამოკრთის
შენი ღიმილით თვალები,
როდესაც სიცივე დნება
შენივე ხილვის ალებით!
მე ვდნები შენსას ფერებით
და ვაღელდები ღამეებს,
შენს წარმტაც თვალებს შევჰყურებ
და დნება სულის ყინული,
ხელების ნაზი ფერებით გიდნება
შენი სხეული...
ღამის ბნელებშიც ანათებ,
ანათებს შენი სხეული,
ღამით შენს თმების ქროლვები
ადის ზეცამდის, მთვარემდის,
და ეფინება მის მკრთოლვარს
ალების ფერთა გამები...


გიუშ სიხარულიძე🖋