რამდენიმე პიროვნება ვარ


რამდენიმე პიროვნება ვარ
იქ სადღაც შორს, სულის შიგნით.
მე და მთვარე ამოვდივართ
და ჩავდივართ,
მე და ღამე დავსეირნობთ არემარე.

ერთი ჩუმი, ცივი არის.
უნდობლობას ყველგან ხედავს,
ყველას თვალებს კაწრავს ტყვია
არავის არ ენდოს ტყვილად.

მეორე კი ნამდვილია
არ აქვს შავი ღრუბლის სახე,
მხოლოდ ენდობა მათ
ვინც არავის ჭორავს განგებ.
ერთგულების ფასი იცი,
და მოსმენა,
და გაგება,
ძმობასავით თანადგომა
დაფიქრება, თავდადება...

გიორგი სიხარულიძე
გიორგი-სიხარულიძე

მასალის გამოყენებისთვის, დაუკავშირდით ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2025

Facebook Telegram კონტაქტი