ცეცხლად ქცეული წარსულის ფიქრები

მიკიდია ცეცხლი...
მიკიდია ცეცხლი მთელ სხეულზე...

მთელ სხეულზე კვალს მიტოვებს,
წარსულის ფიქრებში მტოვებს გაგუდულს.

ბნელში ვარ მარტო...
ბნელი მაკრავს...
მხოლოდ ცეცხლი მნათებს!..
ირგვლივ ელავს ავადა!..
იგი ჰნათებს, მნათებს.
მტკივა... მტკივა, მწვავს, მგუდავს,
მგუდავს... წარსულის ფიქრებად მოვლენილნი ალლნი!
მგუდავს ბოლო ამოსუნთქვამდის...

და მოჩანს მის ბურუსში გაფანტულნი კვამლლნი, 
ღამის ცაზე აყოლილნი ნაბიჯებად...

თრთოდა მთვარის თვალნნი,
ცრემლებად წვიმს თვალებიდან!

ცეცხლი ჩაქრა!.. მაგრამ შრამი...
შრამი დამრჩა მისგან...

წარუშლელი და ბურუსს აყოლილი მე, მივდივარ.
სად წავიდე!.. დავიკარგე...
ვერას ვხედავ!.. ვერას ვფიქრობ...

ბნელი დამდევს, 
ბნელი ვიგრძნე, მისად ვიქეც.  

მთვარის თვალნნი ცრემლებად წვიმს თვალებიდან...


 გიუშ სიხარულიძე🖋