გამო-გონება(გამოგონება),როგორც გონებიდან გამოსვლა
მე ჩემს სხეულში არ შემეძლო მყუდროდ ცხოვრება ეს იყო ჩემთვის ყოფის დაღი,ჩემი გონება გამოღლილს ფიქრით,სიბნელეში ზედ ამოვაფრქვევ ჰეი, შენ, სხივო,ყველასაგან რომ გამოგარჩევ, შეამოანათებ შენ ჩემ სულში მარად და მრუდედ გულს ბორკილს მოხსნი,გადაჰყურებს ჯოჯოხეთს ზღუდედ, მინდა გესმოდეს,იალბუზზე ჩამომჯდარ არწივს წარბს რომ ზევით სწევს და იცის,რომ ათოვს და აწვიმს სჭირდები ძლიერ,ჰო,სჭირდები ძლიერ და მარად და იცო რატომ?ეს ტკივილი გაჰქოროლავს წამად შენ, მკრთალო სხივო,ამ სიბნელის მანდარინებში შეზდექი მყარად,დადექ ფიქრზე ფიქრის სიღმეში, ნახავ,რას იტევს ეს თვალივით ბასრი გონება გახსოვდეს,ძალგიძს ჩემთვის სატრფოს გამოგონება.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი