მიხეილ

ახალაია

რწმენა მატარებს!

საქართველოს რომ აქებდნენ იმათ სიტყვებს შემოვევლე.
ლექსებს ვწერ,ღმერთი მიყვარს და რწმენა მატარებს დღემდე
სამშობლოს გვერდით ვუდგავარმედგრად შევჩივი მტერს.
რაც უნდა დიდი ტკივილი ვნახო მაინც ვიწამებ ღმერთს.
სიბნელეა და ვერ ვხედავ ცრემლი მიკვალავს გზას
ღრუბელი გამოიკვეთა სუნთქვა ეკრება ცას.
მზე მკაცრად წამიჭიმა ლოყებს უკოცნის მთვარე
მათი ურთიერთშეხვედრით გამძაფრდა არე მარე
გაშლილ ყლორტებად ლივლივებს ჩემი მთა და ჩემი მხარე...
მზეს ლოყები დაუკოცნა გახარებულია მთვარე.
კომენტარები (0)