სიმორცხვის მერე
მე ვერაფერმა დამავიწყა შენი თვალები, და ამის გამო დაფლეთილი დავიარები. მე ვერაფერმა დამავიწყა შენი სინაზე, შენს სახელს ვწერდი ჩემს დაორთქლილ სახლის მინაზე. მე ხომ მინდოდა შენთვის მეთქვა ეს ყოველივე, მაგრამ რატომღაც ჩემს სიმორცხვეს ვერ მოვერიე.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
1 კომენტარი
შეკითხვა ავტორთან . ამდენი კლასიკოსის და ლიტერატორული ისტორიის ფონზე სადაც სიყვარულზე უამრავჯერ დაწერილა.რატომ უნდა წავიკითხოთ ეს ლექსი და რას გვეუბნება ახალს.თუ პოეზია გულისხმობს რომ იგივეს განსაკუთრებულად გვეუბნება ,ეს ამ ლექსში როგორ ვიგრძნოთ აქ არც ახალი მეტაფორაა,არც რაიმე სხვა კუთხე ნაჩვენები.რა მიზანი აქვს ავტორს ამ ლექსის გამოქვეყნებით?