ჰორიზონტისაკენ

ძალიან გავხარ აპრილის წვიმებს,
ხანაც თქეში ხარ, ხანაც ხარ დელგმა;
შენი ლამაზი გამოხედვაც კი
ვერვინ აღწერა სწავლულმა, ბრძენმა.
​
კენტად დამაშვრალი დავიარები და 
ისევ ისე ვფიქრობ შენზე, ჩვენზე,
მაგრამ 
პესიმისტი არ ვარ, მაგრამ ზუსტად ვიცი,
უპერსპექტივოა ყველა ჩემი განცდა.

​ამ ფიქრებთან ერთად მარტო დარჩენილი
ვიცი, შენზე ფიქრი გადამაფერმკრთალებს,
ჰოდა, გავეშვები ჰორიზონტისაკენ,
გავუყვები ცაზედ დედამიწის თვალებს.