alcohol


იმალება ხალხში,
ჩალისფერი პალტოთი
და ჩალისფერი, სწორი ტალღებით.
ვეხები,
ბაგეებზე...
ტუჩებზე...
ოღონდ,
სწრაფად,
სწრაფად და უხეშად...
ყელიდან ხერხემლამდე ჩამდის,
ჩემს ფერმკრთალ სახეზე
ზამთრის ცხელი ნამივით დარბის.
მთვრალის პროფილით
ვზივარ ცარიელ მაგიდასთან,
თავჩაქინდრული, როგორც მორჩილი,
როგორც ცხვარი, 
მონასტრის ეზოში დამდგარი
შესაწირავად...
და ვბურტყუნებ...
...არა, არ ვარ მთვრალი.

18 იანვარი, 2024წ.
4 კომენტარი
მარია ფიფინაშვილიარტისტი კატა4 თვის წინ

Nice

მარია ფიფინაშვილიარტისტი კატა4 თვის წინ

gulic davwere da sadgac gaqra :((

ამხანაგი საბიასიწარსულზე მონადირე4 თვის წინ

თუმც მაინხ ხალხი,
ჩამყვირის ლოთო,
დღესაც დალიე ძველი არაყი?
მათ კი არ ესმით,
ხსნა არის ჩემი,
რახი,
და თამბაქო მყრალი

luggage boyვერლიბრი4 თვის წინ

edzgvneba alkohols

© POETRY.GE 2013 - 2024

@ კონტაქტი