no profile pic


დღისით, 
ჩამქვრალი ლამპიონები
ჰგვანან 
შუაგული ზღვიდან
ამოწვდილ ხელებს.
...
შენი სხეულის ზღვაში
ვყრი
ლექსებს,
თუმცა,
ისინი მაინც
ვერასდროს აღწევენ
შენამდე,
ვერასდროს, ვერაფრით იძირებიან
ფსკერამდე.

მარტის
           სუსხი
                     და
                          უშენობის
                                         სიფერმკრთალე
მოსავენ
ჩემს
ხელის
მტევნებს.


11 მარტი, 2024წ.
6 კომენტარი
Nikoloz Abuladze Web Developer3 თვის წინ

ხომ ვერლიბრია, მაგრამ მაინც კარგია

luggage boyვერლიბრი3 თვის წინ

ვერლიბრი როდის იყო ცუდი, მე თვითონაც ვერლიბრი ვარ... გამოდი პოეზიის ჩარჩოდან

ამხანაგი საბიასიწარსულზე მონადირე3 თვის წინ

Poezias araq charchoebi

luggage boyვერლიბრი3 თვის წინ

გეთანხმები მაგრამ ზოგი ძალით ისვამს თავს ამ არარსებულ ჩარჩოებში

Nikoloz Abuladze Web Developer2 თვის წინ

სხვა რამეს ვამბობ მეგობრებო.ვერლიბრიც სასიამოვნო წასაკითხია და რითმი აუცილებელი არ არის, უბრალოდ ხომ არსებობს ტექნიკური მხარეც, რომელმაც შესაძლოა ლექსს მეტი ღირებულება შესძინოს.

luggage boyვერლიბრი2 თვის წინ

🫶

© POETRY.GE 2013 - 2024

@ კონტაქტი