ამ მადლიან სულის ჭაპანს...


ამ მადლიან სულის ჭაპანს
          მარადიულ მუდმივ ბრძოლას
          სისხლით ნაჭედ წინაპართა
          ქრისტიანულ ზნეს და მორალს

          უხსოვარი ჟამთა დენის
          ამ საბადოს სურათ-ხატთა
           და იობის ჭირთა თმენით
           ძღვენად ჩვენდა დღეს მონატანს

          არ უწყიან, დასცინიან
          რამაც გვკვება, რამაც გვშობა
          აგინებენ  ტრადიციას
          და საკუთარ წარმოშობას

          ვეღარ წვდება გონი ლოგოსს
          პრაგმატიზმა რომ აღზარდა
          ყველდგან ხედავს "ოიდიპოსს"
           საკუთარი თავის გარდა

           -რატომ ქვია დედას დედა?
           -ან კაცს რად აქვს კაცის განცდა?...
            ჩვენი თავი იქცა ღმერთად
            ჩვენში ღმერთი არ განკაცდა..

           ვინც არ იცის ფასი ვაზის
           მისტერია როგორც რთველი
           ღვინის სისხლად გარდასახვის
           ფსიქიური საფუძველი.

           მასპინძელის  დიადემა
           (რაც გულისხმობს  ვაჟას რისკებს)
           ასე სტუმრით  იბადება 
           ქართველ ერში თავად ქრისტე

           ასე შედგა, ასე გაძლო
           რადგან სული მისთვის ხსნაა
           საქართველო როგორც სასძლო
           სამუდამოდ ღმერთს შეერწყა..

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2025

Facebook Telegram კონტაქტი