ძვირფასო, დღეო

ძვირფასო დღეო

ძვირფასო დღეო, ინათებდე ჩემთვისაც ვიდრე,
თვალგახელილთა სამყაროდან ვიდრე მადლობებს 
მიიღებ, სევდა ჩემს ჭიშკართან საწვიმარს კიდებს,
სანამ ტატნობი მოქუფრული იკაბადონებს.

სახლი საკვამურს აახრჩოლებს — ბებერ ყალიონს,
გაიზმორება, გამოახელს თვალებს ფანჯრისას ,
ყველა სულდგმული ვერ შეხვდება, რადგან ალიონს, 
ცოცხალი მაინც ვერ გავაღწევთ, რადგან აქედან.

ძვირფასო დღეო, გაუთენდი ყველას—ვინც გვიყვარს,
ყველას — ვინც, იქნებ გვყვარებოდა შეიძლებოდეს,
ეგანთიადე, არ უნდოდე ეგება,  გინდაც ,
ამ —  ბაბილონის ძველ გოდოლში შეხიზნებულებს.

მიზანი არგე თითო მაინც სუყველა ხიზანს,
ჩვენს- არსაიდან მოსულების- ნაგზავნ სურვილებს
ჩამოუვლიდეს მეამინე , ჯადოსნურ სკიპტრას
ჰხურავდეს თავზე, ყველას, ვინც კი მოისურვილებს.

ძვირფასო დღეო, ინათებდე ვიდრე ჩემთვისაც,
გეკითხა, იქნებ რა მინდოდეს, ეგებ გეკითხა…

                            /ივლიტა/ 

             მაისი. 2026