ციდან-ცის-ცამდე


ციდან-ცის-ცამდე

მე შენ მიყვარხარ ციდან-ცის-ცამდე,
ფიქრია ჩემი შენთან წვდომელი.
უსასრულია ცა სხივის გაშლამდე
და უთქმელია ჩემი გრძნობები.

ტივის მეტივეს ფიქრი აწუხებს,
წყალს გააქანებს სევდა მალული.
მაღლა ზეცაში ვხედავ ღამურებს,
დაბლა შენა ხარ ჩემი სათბური...

და უსაზღვროა ღმერთის განგება,
-მე შენ მიყვარხარ ციდან-ცის-ცამდე!
ჩემთან რომ არ ხარ, იცი, რა ხდება??!
-გულში ვტირივარ დაღამებამდე...

14 ივლისი-2026
კახაბერ ორთოიძე
ჩემს ცოლუკას

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი