გიორგი


გაგიჟებამდე სულ ცოტა მაკლია,
თუ გინდა იცოცხლო,იყავი სულელი,
რა ვუყო ამდენ აზრს და ერთ თვეს ნაკიანს.
მოწყენას ყველაფრის რასაც აქვს სურნელი:
რუტინის,რუტინის და ისევ რუტინის,
ახლა მე შიში მაქვს სიცხის და სიცივის,
უთხარი პატარა გიორგის ნუ ტირის,
დიდს კიდევ ასწავლე გულრწფელი სიცილი.
გიორგი ლეკვეიშვილი

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი