ქართულო ენავ

სამშობლო ენავ,
ო , რა კარგი ხარ,
აივანთან ამოსული
ნუში და,
ეკალ-ვარდში
გახვეული დარდი ხარ,
უშენობით,უყველაფრო არსი ვარ,
უდედაენოდ ერი არად ვარგია,
სამშობლო ენავ,
ეხ, რა ძნელი ხარ,
აფხაზის მიწის მსგავსი ხარ,
დაკარგულიც კი ჩვენი ვარდი ხარ,
ქართულო ენავ,როგორ რთული ხარ,
მიუწვდომელი ცის ვარსკვლავი ხარ,
პოეზიაში ფესვგადგმული ვაზი ხარ,
ილიას სიტყვა და კოლაუს ფიქრი ხარ,
ერის მთავარი საძირკველი ხარ,
საკუთარიც კი - სანატრელი ხარ!