ღამის ჭრიჭინები

ღამით ჭრიჭინები ჭრიჭინებენ
მთვარე არსად ჩანს და მემალება.
ღამით ცოცხლებსაც კი ივიწყებენ,
მხოლოდ გარდაცვლილნი ელანდებათ.

ღამე კი არ მძინავს, ფეხზე ვდგები,
ღამით ლექსებს ვთხზავ და ბედისწერას
-სადღაც შუა გზაზე ვეგებები,
როცა მთელ სამყაროს ეძინება.

ღამით მახსენდება რუსთაველი,
გალას თეთრ ცხენებზე შემოვხედნავ.
შენსგან წერილებსაც მუდამ ველი
მერე მიყვარხარ თქო- შემოგბედავ...

ღამე ჭრიჭინებენ ჭრიჭინები,
ღამის ჩავლამდე კი მეფიქრება…
შენც თუ ტკივილებით იძინებდი…
ყველა გაღიმება მეტკინება.