ვარდივით

ვარდივით ნაზი ბაგენი ღიმილს -
ვეღარ მალავენ და ცხადი ხდება.
ხოლო თვალები როგორც ვარსკვლავნი
ღამის ზეცაზე - ისევე ჩნდება.

თმა -თითქოს ნიავს ამყოლი თრთოლვა, ვარდის ბაღებში სურნელი ტკბილი.
სხეული ნაზი როგორც გვირილა და სინატიფე სანთლისგან თლილი.

მხრებზე მზის გამო ნაცვალი ფერი,
და ლავიწები, როგორც ხიდები.
გეღიმება და ვიცი რომ ხვდები
ტრფობა მორეულს როგორ მჭირდები.