მარიამს

შენი ოცნებით შეღებილი მთელი სამყარო,
მოდი ერთხელაც ჩამოჯექი ბაღში ხის ძირას.
გვირილებს ხელით მოეფერო, თავი ჩახარო,
შენი სურნელი დაუტოვო უმადლო მიწას...

თითებ-შეკრული პირჯვრის წერას შენთვის დავიწყებ,
ახლა სტროფებმა შენზე მოჰყვნენ ნეტარ არიან.
რა ვქნა, ლოცვის დროს, ხატის წინაც თუ ვერ გივიწყებ
და ლოცვაშიც კი მე შენს სახელს ვურევ მარიამ!