ოც მარტს

ოც მარტს, თეთრი მტრედი ესტუმრა გუმბათს ღამე
ოც მარტს ვარდის ფურცლები დაჰქონდა ჰაერს,
მზე არ ჩასულა ისე გავიდა ღამე
და ერთიანად ვიმგლოვიარეთ,
დინჯად გველოდა მტრედი გარეთ
რაც გვქონდა გულის მარცვლები ვყარეთ,
ვთქვით “გზისთვიდ გავატანთ ცასკენ”
გვიყურებდა თბილი მზერით ღამე 
და დღეს დილას ის გაფრინდა ცასკენ