კვამლი


ბიჭები გარეთ... უცხო გოგო სუფრასთან იჯდა,
მე სიგარეტის კვამლში ვცვლიდი უბრალო წამებს,
შემოვაბიჯე... და იმ წამსვე სამყარო გაქრა,
როცა თვალები შევაფეთე მის ლამაზ თვალებს.
სამივე წამი საუკუნის სიგრძეზე გაწვა,
ადგილზე დავრჩი, გავშეშდი და წამეღო სული,
მერე ის ცეკვა, ჩახუტება წასვლისას ნაზი...
ჩემი დაბადება ყოფილა და ახალი გული!
თუმცა იმ იმედს მალე ცივი რეალობა შეხვდა,
სხვისი ყოფილა... და სიგარეტს ვეწევი ისევ...
მაგრამ იმ წუთებს, ჩახუტებას, ვერავინ წაიღებს,
მე ჩემს სიყვარულს გულში მუდამ სათუთად შევინახავ და ჩემ აზრებს გონებაში ჩავიტევ

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი