სად მიხვალ ადამიანო?


****
სად მიხვალ, ადამიანო?
სახლდები უცხო მიწაზე! 
სადაც ფესვი გაქვს გადგმული,
ის მიწა წყალი გიყვარდეს.
ერთია შენი სამშობლო —
მზის გადაშლილი პერანგი.
სადაც შობილხარ ქართველო,
ვერ დაგავიწყებს ვერავინ.

​სად მიხვალ?! დარჩი, მიხედე,
ეზოში ყვავის ატამი.
ნახე, ვენახი გაოხრდა,
ვინ შეუხვიოს კალამი?
ვინ მოხნას მიწა ყანისთვის?
ვინ ნახოს გამოსავალი?
ხარებს უღელში დაუდგეს,
გზა გაუკვალოს სავალი.

​სად მიხვალ, ადამიანო?
ირგვლივ ქაოსში ირევი,
სწავლობ უცხოურ სიტყვებს 
და გავიწყდება შენები.
აკვანთან აღარ გაისმის
ქართველი დედის ნანინა...
ნეტავ, ვის შვილებს გაზრდიან,
ვის ასწავლიან ნანინას?!

​გახმა ჭიშკარი ღობეზე,
ავადმყოფივით ჭრიალობს...
სულ ერთი სიტყვა მითხარი:
სად მიხვალ, ადამიანო?!
​ხმალი სად არის გორგასლის
ან ბედაური — აბჯარით?
ცხრა ძმანი ხერხეულიძის
მიწაა სისხლით გამთბარი!

​ნუ წახვალ, ადამიანო,
შენს სამშობლოში დაბრუნდი!
არ დაივიწყო, შენს ძარღვებს
სისხლი უჩქეფავს ქართული.
​სად მიხვალ, ადამიანო?
სად მიხვალ, ადამიანო?!
ნებით, უნებლით საზღვრები
რამდენმა გადაიაროს?!

12.11.2026
#მლ

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი