***


***
თუ ქარიშხლები ლამაზ სიზმრებს დამიგლიჯავენ,
ჩემს მარტოობას მიტოვებას ვით შეუბედავ.
მწარე აბზინდებს გზის ნაპირას ისე მიჯნავენ,_
თვალს იბრმავებენ,იქნებ განგებ_ეჰ, შენ უბედოვ!

ფუტკრის ბზუილებს გახლიჩავენ_ 
ცალად წავლენ ჯერ,
ხმა საზარელი ვით დაახშოს ჭექამ ქუხილის,
ყვავილს სანექტრეს გათელავენ,ქარით წაგლეჯენ,
გაშიშვლებული ღამე არის ,_ღამე წუხილის.

როცა ხეები თეთრ ვერლიბრებს გამოისხამენ,
რომ შენს კანკალსაც გაიხსენებს ჩემში ის ქალი ,
დაიზეპირებს უძილობით ყველა სისხამებს,_
უბიწო ლტოლვა,რომ ვერაფრით ვერ მოიკალი.

...რომ ამ ფიქრებად სამუდამოდ ამიწრიალდი,
ასე აწერდა ცის კაბადონს მითებს პოეტი,
და მე გავფრინდი, ჩრდილოეთის გავხდი ციალი,_
მხრებზე ღრიალი დაგიტოვე ვით ეპოლეტი.

მარი ჩაკვეტაძე 
27.12.2025

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი