ილია

***
ავაზაკს თუ კი მიეტევა_
ერო  სირცხვილსაც განიბანდე...
თავისუფლებაზე მეოცნებეს
კედლიდან უცქერდა გარიბალდი.

მთებს რომ წახნაგები აუტოკდა,
ილიას ფიქრებად დადნებიან,
ტატო ბიჭს მთელ გაზეთს დაუთმობს და_
რა უსასრულო ტატნობია.

და მოხუც ქვეყანას კვლავ მფარველობს,
მწყემსი ხელჯოხიან_თეთრწვერა და...
ახლა "ოსმალოს  საქართველო"_
ერთობის ნაცვლად  გავერანდა.

იქაა ილიას ნატერფალი_
როს ემშვიდობება მის ყვარლის მთებს,
ქვეყანას ედება ნაღვერდალად_
ოლღა რომ "წიწამურს" გულით ითმენს.

ქვეყანავ ჩემო, რით არ გმოსეს,_
გეტყობა ცრემლი შენ საბრალოვ,
შენ წინაპარო თარგამოსის_
დაღლილო ომით ,დამაშვრალო.

მოხუცო  ,ჩემო საქართველო!
გულს შვილთა შობით დაიღლი და...
მაჯებში ძალა რომ გერჩოდეს_
ტყვიას შუბლთან შენით დაიხლიდი.

მარი ჩაკვეტაძე 
8 ნოემბერი.
2024